Zarif duruşuyla evlerin baş tacı olan orkideler, sanılanın aksine bakımı imkansız veya çok zor bitkiler değildir. Onlar sadece biraz "ilgi" ve doğru "bitki dilini" konuşmanızı beklerler. Çoğu orkide, bakımsızlıktan değil, aşırı ilgiden (özellikle yanlış sulamadan) kaybedilir.

Bilimsel Adı: Orchidaceae (Salepgiller) Kökeni: Orkideler, Antarktika hariç dünyanın hemen her yerinde bulunsa da, evlerimizde baktığımız popüler türlerin kökeni çoğunlukla Güneydoğu Asya, Güney Amerika ve Avustralya’nın tropikal yağmur ormanlarıdır.
Orkide ailesi, çiçekli bitkiler dünyasının en geniş ikinci familyasıdır. Doğada 28.000’den fazla türü bulunur. Evlerde en sık karşılaştığımız, "Kelebek Orkidesi" olarak da bilinen tür Phalaenopsis'tir.
Bitki Türü ve Yapısı: Orkidelerin büyük bir kısmı (özellikle Phalaenopsis), "Epifit" (Epiphyte) bitkilerdir. Yani toprakta değil, ağaç gövdelerine tutunarak yaşarlar. Parazit değillerdir; ağaçtan besin çalmazlar, onu sadece bir destek noktası olarak kullanırlar. Kökleriyle havadaki nemi ve yağmur sularını, yapraklarıyla ise ağaç dallarının arasından süzülen güneşi toplarlar. Orkide bakımının tüm sırrı, ev ortamında bu "ağaç gövdesi" taklidini yapabilmekte gizlidir.
Bu rehberde, çiçek ustalarının yıllardır uyguladığı, orkideleri kök çürümesinden koruyan ve yılda en az 2 kez çiçek açtırmayı hedefleyen garantili yöntemleri bulacaksınız. Ancak önce, bu asil bitkinin köklerine inelim.
Orkideler, genlerinde tropik ağaç gölgelerini taşıyan bitkilerdir. Bu yüzden kavurucu öğle güneşini (özellikle yaz aylarında) hiç sevmezler. Doğrudan güneş ışığı, yapraklarında yanık lekelerine sebep olur.
İdeal Yer: Doğu veya Batı cepheli pencereler harikadır. Tül perdenin arkasından süzülen sabah veya ikindi güneşi, orkidenin çiçek açması için gereken enerjiyi sağlar.
Dikkat: Radyatör peteğinin üstü veya klimanın tam karşısı orkideyi kurutur. Orkideler hava akımından (cereyan) nefret ederler. Pencereyi havalandırmak için açtığınızda rüzgarın doğrudan orkideye vurmadığından emin olun.
Orkideleri klasik saksı bitkileri gibi üstten şarıl şarıl sulamak, yapılabilecek en büyük hatadır. Yaprakların birleştiği "taç" (crown) kısmında su birikirse bitki hızla çürür. En sağlıklı yöntem Daldırma Yöntemidir.
Nasıl Yapılır? Geniş bir kaba, dinlendirilmiş oda sıcaklığında su doldurun (Kireçli çeşme suyu yaprakları lekeler, kökleri tıkar). Orkide saksısını bu suyun içine oturtun. Su seviyesi saksının boyunu geçmemelidir.
Süre: Kökler suyu çekene kadar (yaklaşık 15-20 dakika) bekleyin. Bu sırada köklerin renginin değiştiğini göreceksiniz.
Sonuç: Köklerin rengi gri/gümüşten canlı ve parlak yeşile döndüğünde bitki suya doymuş demektir. Sudan çıkarın, altından su damlaması bitene kadar süzülmesini bekleyin ve yerine koyun. Tabakta asla su bırakmayın!
Doğada orkide kökleri ağaç kabuklarına tutunur ve açıkta durur, yani ışık alır. Toprak altında, karanlıkta kalmaya alışkın değillerdir.
Neden Şeffaf Saksı? Orkide kökleri de yaprakları gibi klorofil barındırır ve fotosentez yapar. Bitkinin beslenmesine katkı sağlar. Ayrıca şeffaf saksı, sulama zamanını anlamanız için size kök rengini gösteren bir "pencere" görevi görür.
Hava Sirkülasyonu: Eğer dekoratif amaçla seramik bir saksı kullanacaksanız, orkidenin kendi şeffaf saksısını bu seramiğin içine oturtun ancak tabanının hava aldığından emin olun. Dar ve havasız saksılar kök mantarına davetiye çıkarır.
Orkideler asla bahçe toprağına veya torfa dikilmemelidir. Bu topraklar kökleri boğar ve çürütür.
İdeal Harç: "Orkide Toprağı" olarak satılan karışım aslında toprak değil; Çam kabukları, odun kömürü, perlit ve sfagnum yosunu karışımıdır. Bu karışım suyun hızla akıp gitmesini sağlarken, köklerin ihtiyaç duyduğu nemli ortamı korur.
Gübreleme (Orkide Vitamini): Orkideler doğada az besinle yetinir. Büyüme dönemlerinde (ilkbahar-yaz) ayda iki kez, suya karıştırılan sıvı NPK (Azot-Fosfor-Potasyum) gübreleri verilebilir.
İpucu: Kışın bitki dinlenmeye geçtiğinde gübrelemeyi kesin veya ayda bire düşürün.
Orkide çoğaltmak sabır işidir ancak ödülü büyüktür. En yaygın yöntemler şunlardır:
Orkidenizin sadece hayatta kalmasını değil, coşmasını istiyorsanız bu detaylara dikkat edin:
Kedi veya köpeğinizin bitkilerle arası nasıl? Orkide sahipleri için iyi haberlerimiz var.
Toksisite: YOK (GÜVENLİ). En yaygın tür olan Phalaenopsis orkideleri, ASPCA (Amerikan Hayvanlara Zulmü Önleme Derneği) verilerine göre kedi ve köpekler için zehirli değildir.
Risk: Zehirli olmasa da, evcil hayvanınızın saksı harcını (çam kabuklarını) yutması mide tıkanıklığına yol açabilir. Ayrıca çiçek sapları oyun oynarken göze batabilir. Bitkiyi onların ulaşamayacağı yüksek bir noktada tutmak hem orkidenin bütünlüğü hem de dostunuzun midesi için en iyisidir.
Orkidelerin çiçek açmamasının en temel sebebi yetersiz ışıktır. Yaprakları koyu yeşilse ışık az geliyor demektir (İdeal yaprak rengi açık, canlı yeşildir). Ayrıca, gece ile gündüz arasında 8-10 derecelik bir sıcaklık farkı oluşması (geceleri biraz daha serin olması), bitkiyi çiçeklenmeye teşvik eden en önemli tetikleyicidir
Hayır, asla kesmeyin! Bunlara "havai kökler" denir. Orkide doğası gereği epifit olduğu için bu köklerle havadaki nemi toplar. Bu kökler bitkinin sağlıklı olduğunun işaretidir. Onları saksıya tıkıştırmaya çalışmayın, özgür bırakın.
Bu durum genellikle "susuzluk" gibi algılanır ancak çoğu zaman "kök çürümesi" işaretidir. Aşırı sulama sonucu kökler çürürse, bitki su alamaz ve yapraklar buruşur. Bitkiyi saksıdan çıkarıp kökleri kontrol edin. Kahverengi ve vıcık vıcık olan kökleri steril bir makasla temizleyin, sağlam köklerle yeni harca dikin.
Buna "tomurcuk düşmesi" (bud blast) denir. En büyük suçlular; ani sıcaklık değişimleri, cereyanda kalmak veya ortamda olgunlaşan meyvelerin (elma, muz) yaydığı etilen gazıdır. Orkidenizin yerini değiştirdiyseniz strese girmiş olabilir.
Bu "unlu bit" (mealybug) zararlısıdır. Orkidenin özsuyunu emer. İlk müdahale olarak kulak çubuğunu kolonyaya veya sirkeli suya batırıp böcekleri tek tek temizleyin. İleri vakalarda Neem yağı (tesbih ağacı yağı) içeren organik ilaçlar kullanabilirsiniz. Bitkinizi diğerlerinden karantina amacıyla ayırın.