Parlak, avuç içi gibi açılmış yaprakları ve mekanlara kattığı tropikal hava ile Şeflera (veya Almanca kökenli adıyla Strahlenaralien), iç mekan bitkileri arasında tam bir klasiktir. Genellikle "Şemsiye Çiçeği" olarak bilinen bu bitki, Araliaceae (Sarmaşıkgiller/Aralyagiller) ailesine mensuptur. En yaygın iki türü vardır: Daha büyük yapraklı Schefflera actinophylla ve daha kompakt, küçük yapraklı Schefflera arboricola.

Tayvan ve Avustralya kökenli bu bitki, sadece görsel bir şölen sunmakla kalmaz, aynı zamanda NASA tarafından onaylanmış en iyi hava temizleyici bitkilerden biridir (Sigara dumanı ve toksinleri filtreler). Şeflera, "ihmalkarlığı tolere edebilen" sabırlı bir bitkidir ancak "yanlış bakımı" (özellikle aşırı sulamayı) asla affetmez. Hızla büyüyüp tavana ulaşmasını istiyorsanız, onunla doğru dili konuşmanız gerekir.
Bu rehberde, cılız ve tek dal kalmış bir Şeflerayı nasıl gür, çalı formunda ve parlak yapraklı bir deve dönüştürebileceğinizi, çiçek ustalarımızın "budama ve besleme" sırlarıyla öğreneceksiniz.
Şeflera bir orman bitkisidir; ağaçların arasından süzülen ışığa aşıktır. Işık, Şeflera'nın formunu belirleyen en önemli faktördür.
İdeal Yer: Tül perde arkasından bol ışık alan Doğu veya Batı pencereleri mükemmeldir. Özellikle alacalı (sarı-yeşil) yapraklı türleri (Variegata), düz yeşil olanlara göre daha fazla ışığa ihtiyaç duyar. Yeterince ışık alamazsa o güzel sarı desenlerini kaybedip düz yeşile döner.
Sıcaklık: İdeal sıcaklık 15°C - 25°C arasıdır. Şeflera ılık ortamı sever.
Dikkat: Kışın 10°C'nin altındaki sıcaklıklar ve kapı ağzındaki soğuk hava akımları (cereyan), bitkinin yapraklarını şokla dökmesine neden olur. Radyatör peteğine çok yakın koymak ise yaprak uçlarını kurutur.
Şeflera, köklerinde su depolayabilen etli saçaklara sahiptir. Bu yüzden susuzluğa dayanır ama çamura dayanamaz.
Nasıl Yapılır? İşaret parmağınızı toprağa batırın. Sadece yüzey değil, parmağınızın ucu kuru toprağa değiyorsa (yaklaşık 3-4 cm derinlik) sulama zamanı gelmiştir.
Yöntem: Suyu tüm saksıya eşit şekilde dökün. Su drenaj deliklerinden akana kadar devam edin. Ancak en kritik kural: Saksı tabağında biriken suyu asla bekletmeyin, hemen dökün.
Sıklık: Yazın haftada 1-2 kez olabilirken, kışın bitki dinlenmeye geçtiği için bu süre 10-15 güne kadar uzayabilir.
Belirti: Eğer yapraklar kahverengileşip, yumuşayıp dökülüyorsa "Boğuluyorum!" diyordur. Eğer yapraklar uçlarından büzüşüp aşağı sarkıyorsa "Susadım" diyordur.
Şeflera hızlı büyüyen bir bitkidir ve kökleri güçlüdür. Ancak aşırı büyük saksı, köklerin toprak içinde kaybolmasına ve çürümesine yol açar.
Saksı Değişimi: Genç bitkilerde her yıl ilkbaharda (Mart-Nisan), yaşlı ve büyük bitkilerde 2-3 yılda bir saksı değişimi yapılmalıdır. Yeni saksı, eskisinden sadece bir numara (2-3 cm) büyük olmalıdır.
Denge: Şeflera büyüdükçe tepe kısmı ağırlaşır. Devrilmemesi için alt tabanı geniş ve ağır (seramik/toprak) saksılar tercih etmek fiziksel denge için önemlidir.
Toprak: Suyu iyi süzdüren, torf bakımından zengin, perlit katkılı karışımlar idealdir. Standart salon bitkisi toprağına bir miktar pomza taşı karıştırmak köklerin hava almasını sağlar.
Bu tropik güzel, nemli havayı sever ve büyüme döneminde "aç" bir bitkidir.
Gübreleme: İlkbahar başından sonbahar sonuna kadar (Mart-Ekim arası), ayda bir veya iki kez yeşil yapraklı bitkiler için olan sıvı gübre verin. Kışın gübrelemeyi tamamen kesin. Besinsiz kalan Şeflera'nın yeni çıkan yaprakları küçük ve soluk renkli olur.
Nem: Evlerimizdeki kuru hava (özellikle kışın kalorifer yanarken) Şeflera'yı mutsuz eder. Yapraklarına haftada birkaç kez kireçsiz su fısfıslamak (misteleme) ona tropik yağmur ormanı hissi verir.
Temizlik: Geniş yapraklar evdeki tozu toplar. Tozlu yaprak fotosentez yapamaz ve bitki boğulur. Ayda bir kez nemli bir bezle yaprakları silmek, bitkinin "derin nefes" almasını sağlar ve parlaklığını geri kazandırır.
Budama yaptığınızda kestiğiniz o sağlıklı tepe kısmını sakın çöpe atmayın! Şeflera çoğaltmak oldukça kolaydır.
Suda Köklendirme Yöntemi:
Şeflera, evcil hayvan sahiplerinin dikkatli olması gereken bitkiler listesindedir.
Toksisite: VAR (ORTA DERECEDE). Şeflera bitkisinin tüm kısımları, kalsiyum oksalat kristalleri içerir.
Risk: Kediniz veya köpeğiniz yaprakları ısırırsa; ağızda ve dilde yoğun yanma, tahriş, aşırı salya akıtma, yutkunma güçlüğü ve kusma görülür. Genellikle tadı çok kötü olduğu için hayvanlar yemeye devam etmez, ancak meraklı yavrular için tehlikeli olabilir.
Önlem: Bitkiyi yüksek bir sehpa üzerinde veya hayvanların ulaşamayacağı bir odada tutmak en iyisidir.
Bu durum bitkinin kendisinden değil, üzerindeki davetsiz misafirlerden kaynaklanır. Muhtemelen Kabuklu Bit (Scale) veya Yaprak Biti istilası vardır. Yaprakların altına ve gövdeye bakın; kahverengi kabartılar görebilirsiniz. Hemen arap sabunlu su veya neem yağı ile temizleyin.
%90 ihtimalle aşırı sulama ve buna bağlı kök çürümesi yaşıyorsunuz. Toprağı kontrol edin, çamur gibiyse sulamayı kesin. Gerekirse kuru toprağa alıp çürüyen kökleri temizleyin. Soğuk hava akımı (cereyan) da yaprakların aniden kararıp düşmesine neden olabilir.
Eğer alt yapraklar sararıp düşüyorsa bu bazen yaşlılık belirtisidir, normaldir. Ancak genel bir sararma varsa; ya bitki çok az ışık alıyordur, ya da toprağındaki besin bitmiştir (gübreleme zamanı).
Doğal ortamında (dışarıda) kırmızı, ahtapot kollarına benzeyen ilginç çiçekler açar. Ancak iç mekan koşullarında çiçek açması son derece nadirdir. Biz onu genellikle o güzel yaprakları için severiz.
Bitkiniz "yetersiz ışık" yüzünden ışığa ulaşmak için hızla uzamış ama gövdesini kalınlaştıramamıştır. Destek çubuğu ile gövdeyi bağlayın ve bitkiyi daha aydınlık bir yere alın. Gövdenin kalınlaşması için tepeden budama yapmak da işe yarar.